تاریخچه و سبک‌های معماری مدرن

زمان مطالعه: 10 دقیقه

تاریخچه و سبک‌های معماری مدرن؛ از رنسانس تا فناوری‌های نوین- معماری مدرن یا Modern Architecture یکی از برجسته‌ترین انقلاب‌های فکری و هنری در تاریخ بشر است. این سبک در اواخر قرن نوزدهم میلادی شکل گرفت و با رشد سریع فناوری، صنعت و تفکر انسان‌گرایانه به اوج رسید. ریشه‌های فکری معماری مدرن را می‌توان در دوره رنسانس و پیدایش تفکرات امانیستی و خردگرایانه دانست؛ زمانی که انسان و قدرت خلاقیت او دوباره در مرکز توجه هنر و معماری قرار گرفت.

فهرست مطالب

آغاز و شکل‌گیری معماری نوین

معماری نوین

در اواخر سده نوزدهم، با ظهور مکتب شیکاگو، جنبش هنر نو (Art Nouveau) و جنبش فوتوریسم، پایه‌های نخستین معماری مدرن بنا شد. این سبک با فاصله گرفتن از تقلیدهای گذشته، به دنبال خلق فرم‌های جدید، ساده و مبتنی بر کارکرد واقعی سازه بود. پیشرفت‌های پی‌در‌پی فناوری نیز نقش اصلی را در شکوفایی این سبک ایفا کرد؛ زیرا در معماری مدرن، رشد و توسعه بدون تکنولوژی عملاً ممکن نیست.

پیشگامان معماری مدرن؛ از سالیوان تا لوکوربوزیه

یکی از نخستین چهره‌های این تحول، لویی سالیوان بود؛ معمار آمریکایی که به عنوان پدر معماری مدرن شناخته می‌شود. سالیوان باور داشت که «فرم باید تابع عملکرد باشد» و طراحی داخلی و کاربری صحیح بنا، اساس معماری را تشکیل می‌دهد. دنباله‌روان سالیوان، از جمله لوکوربوزیه، تحولات بنیادینی در این سبک ایجاد کردند. لوکوربوزیه، معمار برجسته سوئیسی، با خانه‌ها و ویلاهای خلاقانه خود مفهوم معماری را از ساختارهای سنتی به سمت ترکیبی از عملکرد، زیبایی و سادگی سوق داد. او با طرح‌های مینیمال و استفاده از احجام هندسی ساده چون مکعب، استوانه، کره و هرم، روح تازه‌ای به طراحی مدرن بخشید.

اصول و اهداف معماری مدرن

هدف اصلی معماری مدرن، ساختارشکنی از روش‌های تقلیدی، جدا شدن از سنت‌های گذشته و خلق فرم‌های نو با استفاده از متریال جدید است. در این سبک شاهد استفاده گسترده از فلز، شیشه، کامپوزیت و تکنولوژی‌های نو مانند نانو هستیم. همچنین استفاده از فضاهای هندسی متقارن و نامتقارن، دیوارهای منحنی و حجم‌های متنوع از ویژگی‌های شاخص این سبک‌اند. در معماری مدرن علاوه بر جنبه‌های زیبایی‌شناسی، به مقوله‌ی بهینه‌سازی مصرف انرژی توجه ویژه‌ای شده است. طراحی پنجره‌های بزرگ و سرتاسری برای ورود نور طبیعی و استفاده از پنل‌های خورشیدی برای کاهش میزان انرژی مصرفی، نشانه‌ای از این تفکر هوشمندانه است.

  • مینیمالیسم و فلسفه «کمتر، بیشتر است»

یکی از تأثیرگذارترین اندیشه‌های معماری مدرن، آموزه‌ی معروف لودویگ میس فن در روهه است که می‌گفت: «کمتر، بیشتر است.» این جمله سنگ‌بنای فلسفه‌ی مینیمالیسم در معماری شد. فن در روهه با طرح‌هایی بر پایه‌ی “پوست و استخوان”، به خلق فضاهایی باز، ساده و کارکردی پرداخت. در این نوع طراحی، آزاد بودن پلان، حذف تزئینات زائد و تمرکز بر ارتباط مستقیم انسان با فضا، جایگاه ویژه‌ای دارد.

  • مدرسه باوهاوس؛ نقطه عطف تحول معماری مدرن

در سال ۱۹۱۹، والتر گروپیوس بنیان‌گذار مدرسه‌ی معروف باوهاوس (Bauhaus) در آلمان شد. این نهاد آموزشی، معماری را با طراحی صنعتی و هنر تلفیق کرد و شعار خود را «فرم تابع کارکرد است» قرار داد. باوهاوس پایه‌های معماری مدرن را مستحکم کرد و سبک جدیدی را ارائه داد که تا امروز نیز تأثیرگذار است. از نگاه باوهاوس، ساختمان باید پاسخی هوشمندانه به نیاز انسان باشد، نه صرفاً یک تزئین هنری.

  • اصول معماری مدرن و دیدگاه لودویگ میس فن در روهه

لودویگ میس فن در روهه یکی از برجسته‌ترین معماران قرن بیستم و از پایه‌گذاران اصلی معماری مدرن بود. او با فلسفه‌ی معروف خود که می‌گفت «کمتر، بیشتر است»، نوعی تفکر مینیمالیستی را وارد جهان معماری کرد. میس معتقد بود ساختمان باید تا حد امکان ساده، کارکردی و صادق در نمایش سازه باشد. در آثار او تزئینات غیرضروری حذف شد و ساختار بنا خودِ زیبایی را تعریف می‌کرد. او از مفهوم معماری پوست و استخوان سخن می‌گفت؛ یعنی نمایان بودن عناصر اصلی ساختمان برای ایجاد احساس آزادی، شفافیت و پیوند میان فضاهای داخلی و خارجی. این سبک موجب شد معماری مدرن از تزئینات پرشکوه سبک‌های کلاسیک فاصله گرفته و به سوی سادگی، عملکردگرایی و خلوص در طراحی حرکت کند.

ویژگی‌های معماری مدرن

معماری مدرن مجموعه‌ای از اندیشه‌های فلسفی، فنی و زیبایی‌شناختی را دربر می‌گیرد که بر خردگرایی، تکنولوژی و نوآوری تکیه دارد. از مهم‌ترین ویژگی‌های این سبک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. معماری پاک و بی‌پیرایه

در این سبک، تمام عناصر سازه به صورت اکسپوز (نمایان) طراحی می‌شوند تا حقیقت و ساختار بنا آشکار شود. این دیدگاه موجب پیدایش معماری صادق و بی‌پیرایه شد که با دوران پس از جنگ جهانی دوم رشد چشمگیری یافت.

2. استفاده از مصالح مدرن

ورود مصالحی چون فلز، بتن و شیشه آغازگر دوران تازه‌ای در طراحی بود. برج ایفل را می‌توان نمونه‌ی اولیه‌ی این رویکرد دانست که ترکیب این مصالح را به شکلی نمادین به نمایش گذاشت.

3. سادگی فرم و نما

سادگی در طراحی، تمرکز بر فضاهای عملکردگرا و حذف جزئیات غیرضروری از اصلی‌ترین اصول معماری مدرن است. نمای ساختمان اغلب به شکل هندسی ساده — مکعب، استوانه یا هرم — طراحی می‌شود.

5. خردگرایی و عملکردگرایی

در معماری مدرن، عملکرد سازه مهم‌تر از تزئینات است. هر بخش از بنا دلیل وجودی و کارکرد مشخص دارد. همان‌گونه که آدولف لوس بیان می‌کرد:
«تزئینات جنایت است.»

6. ارتباط درون و بیرون

معمارانی چون فرانک لوید رایت با طراحی دیوارهای شیشه‌ای و اتاق‌هایی که به فضاهای باز یا پاسیوها گشوده می‌شوند، ارتباط میان فضای داخلی و محیط بیرونی را تقویت کردند. این امر باعث شد حس پیوستگی با طبیعت در معماری مدرن برجسته شود.

7. استفاده از رنگ و نور

در معماری مدرن، رنگ‌های روشن، فضاهای نورگیر و ترکیب نور طبیعی با طراحی هندسی سازه اهمیت ویژه دارد. هدف آن القای حس آرامش، پاکیزگی و روشنایی به بیننده است.

سبک‌های مشهور معماری مدرن

در طول قرن بیستم، معماری مدرن به شاخه‌های مختلفی تقسیم شد که هرکدام فلسفه و منطق خاص خود را داشتند:

1. کنستراکتیویسم (Constructivism)

در دهه‌ی 1920، هم‌زمان با گسترش سبک‌های غربی، کنستراکتیویسم در شوروی ظهور کرد. این سبک تلفیقی از تکنولوژی، عملکرد و آینده‌نگری بود و شناخت جدیدی از سازه و حجم ارائه داد. از معماران برجسته این سبک می‌توان به ولادیمیر تاتلین و ال لیسیتسکی اشاره کرد. هرچند بسیاری از طرح‌های آنها به مرحله اجرا نرسید، اما اندیشه‌هایشان پایه‌های طراحی صنعتی و مدرن را دگرگون کرد.

2. اکسپرسیونیسم (Expressionism)

سبک اکسپرسیونیسم برخلاف مینیمالیسم باوهاوس، بر احساسات، فرم‌های اندامی و تصاویر خیالی تمرکز داشت. این سبک که بین سال‌های 1910 تا 1930 در کشورهای آلمان، اتریش، دانمارک و چک رواج یافت، از اشکال زنده و ارگانیک برای بیان عواطف انسانی بهره می‌برد. هدف اصلی آن نمایش روح، احساس و تخیل در کالبد معماری بود.

3. دِ استایل (De Stijl)

سبک De Stijl — واژه‌ای هلندی به معنای استایل یا شیوه — در سال ۱۹۱۷ شکل گرفت و توسط طراح هلندی تئو وان دوسبرگ و دیگر هنرمندان توسعه یافت.
ویژگی‌های این سبک شامل موارد زیر است:

1- استفاده از خطوط افقی و عمودی ساده

2- تأکید بر نظم، ریاضی‌گرایی و تعادل بصری

3- بهره‌گیری از رنگ‌های اصلی (قرمز، زرد، آبی) به همراه سیاه و سفید

De Stijl تأثیر فراوانی در طراحی صنعتی و مینیمالیسم قرن بیستم گذاشت.

4. باوهاوس (Bauhaus)

واژه‌ی «باوهاوس» در زبان آلمانی به معنی “خانه‌ی ساخت‌وساز” است. این مدرسه‌ی معروف در سال ۱۹۱۹ توسط والتر گروپیوس تأسیس شد و پایه‌های طراحی مدرن و صنعتی را با شعار «فرم تابع عملکرد است» بنا نهاد. ویژگی‌های اصلی سبک باوهاوس عبارتند از:

1- استفاده‌ی حداقلی از تزئینات

2- ترکیب اشکال متقارن و انتزاعی

3- تاکید بر طراحی کاربردی و عملکردی

باوهاوس بستر اصلی آموزش و تکامل معماری مدرن در اروپا شد و بعدها الهام‌بخش مدارس معماری در سراسر جهان گردید. در سال ۲۰۱۹، جشن صدسالگی باوهاوس برگزار شد که نمادی از تأثیر عمیق آن بر معماری جهانی بود.

سبک‌های معماری مدرن در میانه قرن بیستم

در میانه قرن بیستم، معماری مدرن به بلوغ تازه‌ای رسید. دوره‌ای که با پیشرفت تکنولوژی، تغییرات اجتماعی و جست‌وجوی هویت تازه در طراحی بناها همراه شد. معماران این دوران به دنبال خلق فضاهایی بودند که عملکرد، کارایی و انسان‌محوری را در مرکز توجه قرار دهند. در ادامه، مهم‌ترین سبک‌های این دوره را بررسی می‌کنیم:

1. مینیمالیسم (Minimalism)

مینیمالیسم از ترکیب اندیشه‌های سبک‌های De Stijl و باوهاوس زاده شد و از دهه ۱۹۲۰ میلادی رشد کرد. اساس این سبک، سادگی، خلوص و حذف جزئیات غیرضروری است. لودویگ میس فن در روهه، از چهره‌های اصلی این سبک، معتقد بود: «طراحی باید تنها ضروریات واقعی را در بر گیرد و ماهیت حقیقی بنا را آشکار سازد.»

ویژگی‌های مینیمالیسم عبارتند از:

1- مصالح ساده مانند بتن، شیشه و فلز

2- تکرار ریتمیک اجزا و تاکید بر نظم بصری

3- حذف هرگونه تزئین و دکور زاید در طراحی

4- استفاده از اشکال هندسی ساده و ساختارهای منظم

مینیمالیسم نمادی از تعادل میان زیبایی و عملکرد است؛ سبکی که هنوز الهام‌بخش معماری معاصر و طراحی داخلی مدرن است.

2. سبک بین‌المللی (International Style)

سبک اینترنشنال استایل در دهه ۱۹۳۰ توسط فیلیپ جانسون و هنری هیچکاک در نمایشگاه بین‌المللی معماری مدرن معرفی شد. این سبک نقطه عطفی بود در انتقال اندیشه‌های مدرنیستی اروپایی به سراسر جهان، به‌ویژه ایالات متحده آمریکا.

  • ویژگی‌های اصلی سبک بین‌المللی

1- فرم‌های ساده و منظم هندسی

2- سقف‌های صاف و سطوح شفاف

3- استفاده از شیشه، فولاد و بتن در سازه‌های بلند

4- حذف تزئینات و تمرکز بر خطوط افقی و عمودی

این سبک تأثیر مستقیمی بر طراحی آسمان‌خراش‌های آمریکا و ساختمان‌های اداری مدرن گذاشت و به نماد جهانی‌شدن معماری مدرن بدل شد.

3. سبک فانکشنالیسم (Functionalism)

سبک فانکشنالیسم بر این باور است که طراحی هر ساختمان باید بازتاب‌دهنده عملکرد و هدف واقعی آن باشد. این سبک پس از جنگ جهانی اول شکل گرفت و ارتباط نزدیکی با مفاهیم انسان‌گرایی و سوسیالیسم داشت. هدف اصلی آن، استفاده از معماری برای ارتقای کیفیت زندگی شهروندان بود.

در دهه ۱۹۳۰، فانکشنالیسم در کشورهایی مانند آلمان، لهستان، شوروی و هلند گسترش یافت. در این رویکرد، فرم بنا کاملاً تابع عملکرد است؛ تزئینات حذف می‌شود و ساختار واقعی ساختمان بیانگر کارکرد آن است. این سبک پایه‌گذار اندیشه‌های عملکردگرایانه‌ای بود که بعداً در معماری مدرن جهانی فراگیر شد.

4. سبک متابولیسم (Metabolism)

متابولیسم سبکی نوآورانه است که پس از جنگ جهانی دوم در ژاپن ظهور کرد. گروهی از معماران جوان ژاپنی مانند کیونوری کیکوتاکه، کیشو کوروکاوا و فومی‌هیکو ماکی در سال ۱۹۶۰ با انتشار نخستین بیانیه متابولیسم، توجه جهانیان را جلب کردند. در این سبک، بناها همانند موجودات زنده طراحی می‌شوند — دارای رشد ارگانیک، تغییرپذیری و انطباق با محیط. ویژگی‌های آن عبارتند از:

1- واحدبندی سازه‌ها و طراحی ماژولار

2- قابلیت توسعه و تغییر در طول زمان

3- الهام از فرآیندهای زیستی و نظریه‌های اجتماعی مدرن

4- استفاده از فناوری‌های پیش‌ساخت و زیرساخت‌های مقاوم

معماری متابولیسم را می‌توان پلی میان معماری، زیست‌شناسی و آینده‌گرایی دانست.

5. سبک بروتالیسم (Brutalism)

سبک بروتالیسم یا زبره‌کاری در سال ۱۹۵۳ توسط پیتر و آلیسون اسمیتسون پایه‌گذاری شد. این سبک از بتن خام و بدون تزئینات بهره می‌گیرد و تأکید آن بر قدرت، استحکام و واقع‌گرایی در طراحی است.

  • نشانه‌های بروتالیسم

1- تأکید بر یکپارچگی و کارکرد

2- اشکال هندسی تند و غیرمعمول

3- استفاده از بتن زبر و بدون روکش

4- طراحی فضاهای بزرگ برای ساختمان‌های دولتی، آموزشی و مسکونی

بروتالیسم در تضاد با ظرافت سبک‌های کلاسیک و پست‌مدرن قرار دارد و شخصیت خام و صنعتی خود را آشکارا نشان می‌دهد.

تفاوت‌های معماری مدرن، پست‌مدرن و کلاسیک

معماری پست‌مدرن

معماری مدرن

معماری کلاسیک

ویژگی‌ها

کثرت‌گرا و ترکیبی از فرهنگ‌های مختلف

مبتنی بر منطق و علم غربی

وفادار به فرهنگ و سبک محلی

منشأ فرهنگی

بازگشت محدود تزئینات اما با نگاه طنزآمیز

حذف تزئینات، تمرکز بر سادگی

زیاد و ظریف

تزئینات

ترکیب فرم‌های مختلف و نامتقارن

هندسی ساده و عملکردی

تقارن و نظم یونانی-رومی

فرم و ساختار

نقد مدرنیسم و خودآگاهی فرهنگی

پیشرفت و انسان‌گرایی

احترام به تاریخ و سنت

نگاه فلسفی

ترکیبی از مصالح مدرن و سنتی

شیشه، بتن و فلز

سنگ، چوب، گچ

مواد و مصالح

در معماری پست‌مدرن، مفهوم کثرت‌گرایی برجسته است. ساختمان‌ها از فرهنگ‌ها، سبک‌ها و رنگ‌های گوناگون الهام می‌گیرند و گاهی نماد چندین تمدن را در خود جای می‌دهند. برخلاف مدرنیسم که نظم خشک دارد، پست‌مدرن به آزادی و تنوع بیشتر گرایش دارد؛ اما همچنان برای حفظ زیبایی، وجود نظم داخلی و انسجام کلی ضروری است.

از دهه‌های اخیر نیز معماران پست‌مدرن علاوه بر کثرت‌گرایی، به مسائل اقلیمی، پایداری و محیط زیست اهمیت زیادی داده‌اند تا معماری نه‌فقط زیبا، بلکه سازگار با طبیعت باشد.

مقایسه معماری مدرن و پست‌مدرن؛ نگاهی به تفاوت‌ها، ویژگی‌ها و تأثیرات زیست‌محیطی

در طول تاریخ، معماری همواره بازتابی از تفکر و جهان‌بینی هر دوران بوده است. از دوران کلاسیک تا مدرن و سپس پست‌مدرن، هر سبک تلاش کرده است تا پاسخی به نیازهای زمان خود بدهد. با این حال، تفاوت‌های بنیادینی در نگرش، هدف و نوع برخورد این مکاتب با طبیعت، زیبایی‌شناسی و انسان وجود دارد.

  • معماری مدرن؛ زیبایی در سادگی و تکنولوژی

معماری مدرن در قرن بیستم با تأکید بر سادگی، عملکردگرایی و استفاده از متریال‌های صنعتی مانند شیشه و فولاد شکل گرفت. اما یکی از انتقادهای اصلی به این سبک، فاصله‌ گرفتن از محیط‌ زیست و عدم‌توجه کافی به اکوسیستم طبیعی و انسانی است.

در بسیاری از بناهای مدرن، تمرکز معماران بر طراحی فنی، ساخت برج‌های مرتفع و جلوه‌های بصری پرزرق‌وبرق است، نه بر همزیستی با محیط اطراف. این مسئله باعث شده است که برخی از ساختمان‌های مدرن، ظاهری سرد، خشن و گاهی نامتناسب با بستر طبیعی خود داشته باشند.

  • مشکلات و معایب معماری مدرن

1- کمبود انعطاف‌پذیری در فرم و کارکرد بنا

2- بی‌توجهی به هماهنگی با اقلیم و فاکتورهای انسانی

3- ایجاد احساس یکنواختی و سرخوردگی در میان معماران و مخاطبان

4- کاهش حس زیبایی‌شناسی و خلاقیت هنری به دلیل تمرکز صرف بر عملکرد

معماری کلاسیک؛ تجمل و شکوه در تعادل تاریخی

در سوی دیگر، معماران کلاسیک با دقت و وسواس زیادی به انتخاب متریال‌های باکیفیت و گران‌قیمت توجه دارند. برای آنان، خلق بناهایی باشکوه و با جزئیات هنری، اصل مهم کار است. هدف معمار کلاسیک بازآفرینی شکوه گذشتگان است؛ او از آثار تاریخی الهام می‌گیرد و می‌کوشد همان اصالت را متناسب با شرایط امروز بازتولید کند.

معماری پست‌مدرن؛ تعامل، طنز و احترام به گذشته

با ظهور پست‌مدرنیسم در قرن بیستم، نگاه تازه‌ای به معماری به وجود آمد. معمار پست‌مدرن نه‌تنها دشمنی با گذشته ندارد، بلکه از تلفیق آن با اندیشه‌های نو لذت می‌برد.

پست‌مدرن‌ها با هجو و پارودی از آثار قدیمی، ساختارشکنی از مدرنیسم و استفاده از کولاژ سبک‌ها به‌دنبال نقد منطق خشک مدرن هستند. در این سبک، ترکیب خلاقانه‌ی سنت و مدرنیته ارزش بالایی دارد و بنایی که با هوشمندی از آثار گذشته الهام می‌گیرد، اثری منحصربه‌فرد محسوب می‌شود.

جهان‌بینی هنرمندان در سه مکتب معماری

مکتب

هدف اصلی

ویژگی بارز

کلاسیک

بازآفرینی شکوه تاریخی

تجمل، نظم و تقارن

مدرن

خلاقیت و نوآوری تکنولوژیک

عملکردگرایی و سادگی

پست‌مدرن

نقد سنت و مدرنیسم

تلفیق، بازی با فرم و معنا

معماری مدرن در ایران

پایه‌های معماری مدرن ایران در دوران قاجار و سپس با آغاز حکومت پهلوی شکل گرفت. معمارانی که در اروپا تحصیل کرده بودند، اصول مدرنیسم را به ایران آوردند و نتیجه‌ی آن تولد بناهایی شد که میان سنت و مدرنیته تعادل برقرار کردند.

برجسته‌ترین آثار معماری مدرن ایران

1- کاخ شهربانی

2- بانک ملی ایران

3- مدرسه دارالفنون

4- ایستگاه راه‌آهن تهران

5- آرامگاه فردوسی و سعدی

معماری مدرن در جهان اسلام

در کشورهای اسلامی، معماری مدرن اسلامی با تلفیق سنت و فناوری شکل گرفت. پیشرفت سیستم‌های رایانه‌ای باعث شد تا طراحان بتوانند طرح‌های سه‌بعدی با پیچیدگی بالا و جزئیات دقیق ارائه دهند. ویژگی‌های شاخص این سبک عبارت‌اند از:

1- درهای قوس‌دار و کنده‌کاری‌های پیچیده

2- استفاده از رنگ‌های آبی، سفید، خاکستری و سیاه

3- به‌کارگیری پارچه‌ها و تزئینات رنگی در دکوراسیون

معماری مدرن در غرب

در غرب، معماری مدرن پاسخی به صنعتی‌شدن و جدایی از مذهب بود. هدف، خلق فضاهایی ساده، کاربردی و هماهنگ با زندگی نوین بود. ویژگی‌های مهم این سبک شامل موارد زیر است:

1- حذف تزئینات اضافی

2- تأکید بر خطوط تمیز، صاف و ساده

3- استفاده از نور طبیعی از طریق پنجره‌های بزرگ

4- بهره‌گیری از مصالح طبیعی مانند چوب، چرم، پشم و کتان

مشهورترین معماران مدرن جهان

1- لوکوربوزیه

2- ایرو سارینن

3- فیلیپ جانسون

4- فرانک لوید رایت

5- لودویگ میس فن در روهه

آثار برجسته معماری مدرن

1- ویلای ساوا – اثر لوکوربوزیه

2- اپرای سیدنی – اثر ایرو سارینن

3- خانه آبشار – اثر فرانک لوید رایت

4- موزه گوگنهایم – اثر فرانک لوید رایت

و در پایان…

معماری مدرن امروزه ترکیبی از نوآوری، زیبایی، عملکرد و پایداری محیطی است. از آسمان‌خراش‌های معاصر تا خانه‌های هوشمند، روح ابدی مدرن در آن‌ها دیده می‌شود. این معماری فراتر از زیبایی فرم، به دنبال سبک زندگی کارآمدتر، مصرف انرژی کمتر و ارتباط انسانی‌تر با فضاهای زندگی است.

ما در شرکت زیباسازان در مشهد با مدیریت روح الله قدرتی در صنعت ساختمان طبق مقررات ساختمان سازی، خدماتی مانند: ساخت و ساز با هزینه کم، تهاتر در ساخت و ساز و مشارکت در ساخت، خرید و فروش ملک را به شما عزیزان ارائه می‌دهیم. با مشاورین ما در ارتباط باشید.

پست قبلی

آشنایی با سبک معماری کلاسیک در ایران و اروپا؛ الهام از گذشته برای ساخت آینده

پست بعدی

سبک معماری آرت نوو (Art Nouveau)؛ هنر طبیعت و خلاقیت آزاد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ما خدمات ساخت و ساز تضمینی را ارائه می دهیم.

شروع به تایپ کنید برای نوشته‌ های که به‌دنبال آن هستید.